[Verse 1: Any]
Kelime fazla geldi yazdığımı çöpe atın
Bilinçaltını anlatır rapim sana kalan
Selaltı matbaa burası Ömerli, plaka kırk altı
Çınaraltı bi' şair asıl yaşayan o yeraltı
Adım adım yaşarım hayatı göğüslemeye çalışırım
Bi' kenara atamadıkça sorunları bakınırım
Etrafa anlamsız şair dilimde tüy biter
Her taraf bertaraf bağırırım sana ve kalanlara
Her saha ben değil ve koşturamazsın çimlerde
Şimdilerde sahiciyim olmak istediğim kadar
Olan ne kalan ve istedim inanmak ben de
Biraz olsun yaradana biraz da insanlara
İhtiyacım var açılmaya, kafa dinlemeye
Gidip gelmemek dileğiyle ta ki kafam
Rahat içim de, kavganın bitmesine kadar
Sessiz bir gеmi misali son naft'tan
Daha ağır olan yakıtları yazmaktansa
[Verse 2: Gogh]
Nasıl betimlenir asıl zaafiyetim yalan bеnim
Attı benzim betim körüm göremedim hareketi
Fark ettim zor olsa da idrak ettim denemeyin
Sebebini bilemez o şimdi ise geri gelip
Yarım kalan şeyleri tamamlamak üzereyim
Tanrı kafka sanki bense yazdığı o haşereyim
Kalın kafam çözemedi sikik hayat denklemini
Ağır basar benliğime aynamdaki pislik herif
Olağanüstü varlığım, hiçbiriniz denk değil
Koşup düştüm yalnızım, piç gibiyim "sersefil"
Olur süngü yastığım, bir didinip gel geri
Moruk çünkü tanrıyım, hiç değilim hep benim
Güldün kesin yazdığıma her koşulda çelişkili
Yazdığım metinler buna kesin kanıt gibi
Çünkü uçta yaşıyorum, her seferde tadıp dibi
Sanırım ölümsüzüm, aşmış hatta yaşım bini