[Verse 1]
Kara kalem bu toprak, elimin üstü kir tutar
Aparkatta var yok say, bendim beni hür yapan
Varis benim bu toprağa sen ise asmada salkım
Hani nerde halkın ve hani nerde hakkı?
Rağbet görürse eğer bu hiphop, sana taktım
Benim kancanın ucu kalın dayımın da silahı
Bak artık ölüm görünmez gözüme
Arşınlıyorum arşı bu parça niyetinde
Banliyö marşı
Banliyö, silah kuvvetli giy başa miğferi
Nefes aldırmaz kesici sanki bi' difteri
Duvar çok etraf dumanlar ve hislerim
Geçit vermez ki bana onları fena sikerim
Kirlenin biraz hep temiz fazlasıyla yekiz
İçinde sekiz geçеn bi' kitap sevdim
Geliştim, adı da: "1-9-8-4"
Özgürlük yakındır, sen yaptıklarını sök
[Verse 2]
Biraz sеrt yazılmaz sanırsam kararnamem
Hayatı film gibi izliyorum olası en tepede
Gülden geçtim artık sade fikir kaldı hatta bi kere
Neyse boş ver bu dert değil, yanında memleket
Peki çözüm nedir adamış, ülkeye ömür
Hep mi körüm göreyim seni mumun sönük
O zaman rapi bırakır yaparım gravür
Ama bu literatür tadında, baskılı bi mühür
Bilmem kaç yüz milyon eksik çıkar hatta küsür
Bunların tümü yalandan ibaret, kinaye değil
Baş vurucaz şiddete geri çekil ya da eğil
Konuşulacak bi yanı yok sıktı beni muhabbetleri
Giyotinin son darbesiyim ölümün rumeli feneri
Suikast girişimi bi' ölü bir cansız beden Kennedy
Asarak intihar eden işsiz gencin budur feraseti
Şimdi suçlu ben miyim yoksa benim kehanetim mi?