Beni yak
Düşerim ateşinin içine yine de bitmem
Bu yangını ben kendim söndüremem
Sanma dayanırım belki de dayanamam
Orda bak, geride bıraktıkların hatırla
Aralarından çürüklerini bulup da ayıkla
Bedeli ağır, çuvalı taşır dizlerin
Duyurdukça adını kulaklarına büyür hasretin
Kırıldıkça için damla damla dolar gözlerin
Sen de yolcusun, gidince silinir izlerin
Yazık, sonuna varılamaz bu yolların
Anlamazsın, birbirinden ayrılır kolayca ellerin
Bir zamanlar ömrü biten hatıralarında nedir aradığın?
Daraldı, bak üzüldü göz kapakların
Kirpiklerine dokundukça titriyor dudakların
Evet, sıkılıyor ya bir yanın
Daha da büyütüyor diğer yanın
Görülmemiş böyle patlayan o yanardağların
Yanaklarından süzülüyor, alevden büyüyor lavların
Göreni dahi yapıyor hallerin
Adamı yıkıyor ahların
Kabul et, hayatın rengi pеmbe resmedilmiş bir tuvaldе
Bakarsın da siyah rengi hiç görünmez
Bilirsin ki rüyaların sıkça değişir amma gerçek hiç değişmez
Alışkanlık olmuş artık insanların yalanlarına karşı kalbin hiç üzülmez
Ve duyarsın ki birden iyiler ölmüş, yeryüzünden kötüler hiç silinmez
Sen seversin, aşık nankör olur, sevgisiyle sevişmez
Bir varmış, bir yokmuş
Hoş geldin evine yeniden
Hüzünlü şarkılarımın kahramanı merhaba
Ağlayan bu dört duvarımın arasından henüz çıkıp düşmedim yola
Bilirim yok senden başka eşlik eden bu yalnızlığıma
Sarıl sıkıca bana
Şimdi beni bırakma benim olanlara
Beni düşürme yeniden gecenin ardından bu yollara