Zar, zor tutunuyorum hayata kalmadı zaman
Azalıyo' gücüm artık anbean
Dağılıyorum, içimde her yerim inan ki kanrevan
Yok derdimi anlayan
Düştüm, defalarca kalktım yine düştüm
Her yüze güldüm fakat içim üzgün
Bomboş bu şehir, sensiz bana sürgün
Suskun dilim insanlara küskün
Sorma, bana ne haldeyim diye hiç sorma
Karşıma geçmiş gözyaşı dökerek durma
Kanayan yaralarıma basıp canımı acıtma
Dermanı kalmadı atacak bu kalbimin
Derdinden kaç gecedir hasretine kadehleri kırdım bilmem
Nefretten belki de deli gibi sevmekten
Küfretmem, suskun kalırım yine hiç bahsetmem
Senden bahsetmem, atarım derdimi içime