Savrul içinde gecenin yine kederi bulup
Sabah olana kadar unutulur her şey
Beni bulur her şey
Uyan uyan da içine düş o kara yalanın
Günü geçirmek için oyalanır serkeş
Oyalanır serkeş
Baylar bayanlar ömrümden çalanlar
İnsafsız yalanlar vicdandan kayanlar
İsterdim kapatmak gözlerimi huzurla bir hamakta
Uykusuzluk ataklar kontrolsüz öfke ve bu sabahlar
Bıktım
Tüm yaptığım herkese suç atmak
Ruhumu kuşatmak kara mürekkeple içine dalmak gecenin
Beni sen anla yoruldum anlatmaktan beni
Biliyorsun aynıyız görüyorsun aynanın öteki tarafı gibi
İster yanımda dur ister karşımda fark etmez ki
Yıkılacak her şey еllerimden ve bu gеrçek çark etmez ki
Bu ne kasvet dersin biliyorum anlamsız gelir hepsi
Ama çoktan kendimle muhatap olmakla lanetlendim
Korkum hiç olmak en sonunda kendime çok olmak
Terk ettim dostları piç olmaktansa ezdirmedim ama kim olsa
Ne çare buna pir olsan sonların hepsi boktan
Neyimiz var ki noksan her şey yoktu çoktan