Bugün benden istenen ne varsa atıyorum çöpe
Belki de fütursuzca ama artık alıyorum göze
Çünkü kaybedecek bir şey kalmadı dünyadan başka
Onu da benzettiler kendilerine batıyoruz dibe
Insan arıyoruz da kendimiz çok insanız ya
Bir kusurda sildik tüm insanları şuursuzca
E şimdi durum vahimdi biz kaldık avucumuzda
Ve işte tam da bu yüzden yalnızlık umrumuzda
Geriye bıraktıklarımdan ayrı geçmiyor zaman
Geçmiyor ne kadar baksam bile burda manzara
Yetmiyor gülümsemek kendime söylediğim yalan
Net bir bilgim bile yok nedensiz artık ağlamak
Sandığa kaldırdım umutlarıma önce baktım olmuyor
Sonra yaktım umut zorluyor
Gönül kendi kendine mantıklı sormuyor
Yerim yok benim yerimde bir ben durmuyor
Bir bildiğin varsa anlat ya da sus
Neyi bildik ki kalben
Geçmişin geleceği zaptetti zaten
Bir ömürü heba eder ölümsüz acılar
Içinde güven bulunur mu ya huzur
Güveni kastettim bazen
Gölgemden ala bir dostum yok aslen
Bu yangına davetin ömürlük acıdan