Şimdi bana bi' dünya lazım, içinde ben olmayan
Gölgesiyle boğuştuğum bi' damla kandan hatıra
Kızıldı gökyüzümüz, solmak üzere sokaklar
Ve boşluğunda duyduğum şehir sesiyle uyanmak
Sabahlar "Ölüm" derdi, gece olunca öldünüz
Bi' sayfa daha yazardım, oturmak zorunda öykümüz
Sarıydı tonlarım o eski şarkı ölürken ve
Şimdi tamamen siyaha döndü hayat dururken
Anlaman gerek, yüzümden akan gölgen olmasın
Ağlamak gibiydi yüzüne dokunmak
Bir şehir uzağımda sesin kısık, kırılgan
Senin düğümlü dudaklarına başka bi' ben dokunamaz
Sınırsızlığa ulaşsın, bi' kez hayata bulaştık
Bir ezgi döner, kafamın içini yontan adınla aynı
Sandığın kadar büyük bi' gücüm yok artık
Ben hep zahiri, sorma kaç kişiyim
Sorma, kim gelirse gelsin, aynı sonla gelir
Son hâlin elimden düşen bi' sakura kadar katil
Boş ver, içindеn çıkamam belki
Ben hep zahiri, sorma kaç kişiyim
Sorma, kim gеlirse gelsin, aynı sonla gelir
Son hâlin elimden düşen bi' sakura kadar katil
Boş ver, içinden çıkamam belki