Gömülü bedenlerden açıklama beklerken
Acımı şarkı yapıp kaydederken
Gözyaşımı silerken güneşi lanetlerken
Dünüme saplantıyla yaşarken yaşamak denirse
Kaçamak gülümsememde dahi bir anıyı öldüren ben
Gördü görmek isteyen kamberin kamburunu
Öyle netleştim ki bir akşam tam alnımdan vuruldum
Burnumu monta sildiğim çocukluk göçtü şimdi
Kanlar içinde boş bir arsanın ortasına kuruldu
Geçmiş hep peşimizden koşan zayıf tazı
Hiç kaçamadık ki kaçamayanlar hep taşır yası
Sen rüyadasın bense kabusun ta kendisi
Kendime katlanamıyorum beni hep yok yazın
Hayatım boş fasıl
Ziyanı yok sakın doldurmak isteme
Sende harap olursun bu kisve de
Beni koy listene karala üstümü
Karaya küsen kartalın göklerde sürgünü
Savaşı yok saymakla bitse keşke içimden gitse keşke
Tek seferde yok etmek namümkün bu kara keşmekeşte
Yaramı deşmesende dursa keşke kanamalar ben yoruldum
Bu taramadan şu insanlığımı karalama etme