İmdat

Hisli bir mektupla istişaredeyim gece En güzel yanı bunun son olmasıydı belki de Ölümü istediğini söyleyen bu cümlelerin O alt satırlarında saklı bir anlam var iki hece O lanet iki hece düşündürür gece Vampir misali gün doğarken uyutur İçine çeker o belirsizlik istifrası Yaşamak istifası kabul görür mü Zorlamak bi' dönüm mü Öyle yazılmış ki alt satırdan gözümü alamadım Öyle tanıdık ki şüpheye düştüm geride kalamadım Bu ben miyim yoksa benliğimin diğer tarafı mı Çevirdim telaşla mektubun veda eden sayfasını ve Parmaklarımdan süzüldü duman çökmeden yere Mektup elimde sarkarken gözlerim dalar yine Ölümü istediğini söyleyen bu cümlelerin O alt satırlarında saklı bir anlam var iki hece İmdat! Akılda kalmamış nizam Kalbi evde bıraktık da zihnimiz fizan İmdat! Sorulmamış ki hiç rızam Aldıkça aldı hayat ulan vermedi bir tutam İmdat! Akılda kalmamış nizam Kalbi evde bıraktık da zihnimiz fizan İmdat! Sorulmamış ki hiç rızam Aldıkça aldı hayat ulan vermedi bir tutam İmdat! Akılda kalmamış nizam Kalbi evde bıraktık da zihnimiz fizan İmdat! Sorulmamış ki hiç rızam Aldıkça aldı hayat ulan vermedi bir tutam