Gümüş renkli katil, ay yüzeyinden bakan birisi
Uzaktan görünce sanarsın ki aynı resim
Homunculustur aslı kimse duymamıştı kesin
Gökyüzünden inip geldi rüyalarda buldu besin
Fazla ışıktan rahatsız olur kendisi
Gündüz kuşağından nefret eder; gecedir çaresi
Süslü kumaşlarla sarmamış hiç beynini
Ayın üstüne düştüğünden beridir çıkmıyor sesi
Tanrısal düzleme çekilmiş metaneti
Aklında bütün tarihin en zorlu hesap defteri
Bi' kez bile varolmamıştı aile fertleri
İnsan sınırlarıyla dalga geçer sanki dertleri
Onu bilen bi' ben varım başkası bilmesin
Ki biliyor olsalardı zaten kaybederdi kendini
Ona bütün bu evren bir kanat mesafesi
Kaç tur dönerse dönsün aynı yerde biter sahnesi
O kimin katili, bulmak için yokla kendini
Öğrenmeden kaçıp kurtul almasın kelleni
Yozlaşmış insanlara saplanıyor pençesi
Çok farklı zaman dilimlerine bölünmüş düşüncesi