Ner'den bilecekler gözlerinin yorgun rengini?
"Boş ver anlatma!" diyenlerle yordum kendimi
Evvelden oldum derdiniz, backgroundu korkunç serseri
Bitmeyen kabusların sofrasında oydum resmimi
Toysun hep di'mi, tozlu rapçilik zamanları
Koydun şeklini, küllerden doğdu ezgimiz
Koştuk her inişten, sanki yoktu keyfimiz
Zirveler yalnızlık saraylarıydı, toktu nefsimiz
Ner'den bakarsan dört buçuk milyar yaşındayım
Yerim rahat değil, mavi bi' gök taşındayım
Belki yolculuğun başındayım
Güzel gözlerinin yaşındayım
Her yanımı sarmış hicran
Ne krallar geçti bur'dan, hepsi oldu pişman
İstemezdim nefretinle pişmek
Bu ateşi söndüremem çünkü yakıt insan
Akıl verir utanmaz embesil godamanlar
Delir'cektin elbet de gerçeği kovalarsan
Sevgi yok, elenmiş hep dengesiz koşan atlar
Uyanmazsan beterin beteri olacak, kalk!
Neye gülüyorsun koca aptal?
Senin vazgeçtiğin yerde onlar koşacaklar
Savurmazsan sıktığın yumruğun boşa patlar
Müziğim uyandıracak seni komadaysan