Bugün mavinin tonu yok benim yüzümden
Bugün ne yanda bakarsan bak rüzgarım gri
Usulca gezdim yitik saçlarında şehrin
Usandım insan olan yanımdan, yenildim
Ne kalıp bir durakta, ne çıkıp maveradan
Ne günüm açtı, karanlık gitmiyor hiç başımdan
Sen de duruldun ya bu aralar biraz buruğum
Hep öyle söylesem de pek iyi değil durumum
Elbet uzlaşır bu iki yakam bir gün tamam da
O gün ben kalır mı bu etten bedenden arda?
Neyine lazım olam bu dünyanın?
Olsam da olur burada eminim ben olmasam da
Sorsan da olur beni bugün bir daha sormasan da
Kulaklarımda çınlamaz sesin seni duysam da
Bugün geriye bakmam inan boynumu kırsan da
Uysam da olur şeytana artık hiç uymasam da
Ah şu ellerim, tırmanıyor sandı gökleri
Oysa diplere doğru kazdık, ses etmedi
Kendime mahcubum, bir tek kendime yetmedim
Bitmedi mücadelem, bilmedim pes etmeyi
Nasıl olur da gerekliliktir ki bırakmak?
Dedim ki derde sarıldım, bir daha bırakmam
Bilirim ki pişmanlık en büyük yokluk bana
O yüzden sonunu görmek istedim, sardım başa