Gariban

Ne yazık Değerim bilinsin diye hep oldum fazlası Yaranı sarmadan devam edersin kas katı Göğüsünden ağrılarla sabah ayazlarındasın Belaya düştün oğlum allah günah yazmasın Bu kadar sabıra ne hacet be adam şaşırma Her imdat diyene koştun sanki böyle yarış var Nağmerde kazanlarla huzur bir sana kaşıkla Öğüt veren çok olur kimse bir boka karışmaz Bu vakitten sonrası ben de bir daha karışmam Mülayim olmanın bir sınırı var be yılışma Denesen görürdün en temiz yoldur sıvışmak Zoru seçmek falan hep bu dünyada trişka Dertlinin derdini derdin ettinde ne oldu? Kendini unuttun ve hatırlamak en zoru Evin de yok oldu yurdunla beraber yazık Gidecek bi dostunda kalmadı sonun yakın Sana günlerden hiçlik, dertlerden hiçlik Göz yaşından içtikçe ısınacak odalar Kendinden geçtin, kalbin krizli Düzelecek halin yok senin adın gariban Düzensiz düzenle dünden gelince düzelmez Zamanla gülersin diyen laflara güvenme Seni öldürseler bile sadece gücencen ve İllallah ettim bu huylarından ben de tükencem Etme eyleme derken diz çöküp kara yat Acıdan zevk alırcasına hatalar bir daha Yalanların bini bir parayken sen gülme lan Zaten arsız bir merhametin sahibisin yuh sana İyilik bu dünyada menfaatle kutsanan Öyle karşılıksız yaşanmaz bir kurt kapak Birinci şartı hayatın kendine susmamak Bıraksan anlayacaksın dünyayı usta Kendine kıydırıcan sonunda hiç bir şey yolunda değil Kandırır oyunlar seni zemheri soğuklar Yep yeni umutlarla yep yeni yıkımlar Ne sabır varmış arkadaş be helal dedim sonunda