Umut yüreğimde doğdu sözlerimde öldü
Kadavradan satırların özlerine döndü
Söylesene dostum sana ne oldu
Yüzünden düşen tüm parçaları gördüm
Merak etme bütün kavgaları böldüm
Sükuneti arıyorken haykırarak sövdüm
İsterdim ki baharın kuşları ötsün
İçimizden havalanan kargalara döndüm
Bakma bana çok kırıldı gönlüm
Sevdiklerimin sevdiği olmamışım gördüm
Ya rakamlar ya çıkarlar gerektiğinde
Aynı gözlerin ardından bakamayan bi kördüm
Nefreti aileden gördüğümden
Bana yalan söyleme boşuna tanırım en derinden
Sevgisizliğin ziyan ettiği çocuklar
Bir gün sırtını dönecek elbet tut еlinden
Gidecek miyim hiç bilmеm
Kalacak mıyım ardımda
Beni düşler yormuş içimden solmuşum herkes farkında
Aklımda bi türküm var
Dünya benim sırtımda
Ne bu yangınlar ne bu yağmurlar ne hüzünler umrumda