Bürün isyana içimi soğut biraz
Dilimin ucunu biçiyor küfürleri bas
Bugün az kala yakıyordum gemileri
Az daha sabrımı zorlasalardı
Firar edecekti aklımdan ihtimaller
Vardır hep iyi bahaneler
Sistem ağzımı kapatır
Ama yazar kalemim en derin ifadeyi
Suskunluk sefil
Rezaletim olur anlatamazsam bu metaneti
Kalemi bırakıp silaha sarılan bir çocuğa borcum var
Onun bu emaneti
Sevgisizliğin bir marifeti bu dünya ve onu fena akıbeti
Ölüm ismimi deftere yazana kadar yine anlatırım be ne yapıp edip
Saklama insaniyetini onlara aldanma ki aldatamasınlar
Vicdan avlayamasınlar, yalan aklayamasınlar
Yalakalar ve hasımlar‚ etrafını saran yalancı basın var
Onca kayıp ve de onlarca yasın var‚ ama başbaşa kalamadın gözyaşınla
Buna şaşırma, onlar gibi olmaya çalışma
Çiçekleri ezenler hep vardır ama onların varlığına alışma
Seni kendin olmaktan alıkoyanlar olacak, kendinle de yarışma
Sen gülümse yeter ben ön saftayım hep;
Sözümle sazımla!