Sırrım ayan beyan gel de şimdi dayan
Kar ortasındayım tenim alev ateş mümkünse saklan
Düşkün bir adamdan ne bulunmuş ki geriye
Bir avuç izmarit düşünme döndürürler deliye
Var olan seni bu inkarım sürmüyor geriye
İstesem de istemesem de gerçeklik düşüyor elime
Lakin hiza yok sakin bir izah yok bu ömre mizah yok
Silahşör olmuyorsan ceza çok
Keza kimsesizlerin halini kimler anlamaz
Ve anlamanı da beklemem defol her kimsen
Bana vermişler kendi ipimi gel diyorum gelmiyorum
Çekiyorum da olmuyor boynumdan gamlı yolum
Düzelmez sanmıyorum mutsuzluk sağlıyorum
Dünyama ağlıyorum boşuna bağırıyorum
Biliyorum ziyanı yok miadı dolduran benim
Sonunda dağılıyorum
Seninde ellerinde pişmanlıklar birikmiş ya belli ki
Dönülmez yerdesin
İnsanlıktan çıkmanın bir eşiği yokmuşçasına yaşadık
Tüm sınırlar üzerimize gelirken
Delirirken
Söyle yalnızlık sayılarla alakalı mı
Kaç ölüm gerek yalnız sayılmak için
Söyle