Bulantı

Beni yok etmek az gelir Zaten yetseydi çoktan yaz gelirdi Tüm hislerim dar gelirli hedeflerden vazgeçildi Yarın için planlar hep planlar Ardı arkası yok boş durdukça planla Hayatın batak dimi sende yandın ağaç gibi Şiir gibi yazdılar ama okunduk roman gibi Zorakiyse nefeslerin yaşam sanki duman gibi Boğar bizi kovar bizi sahipsiz bir köpek gibi Dipsiz bir gölette çırpınan yorulmuş sandalım Ne kürek çekenim oldu ne de akıntılarda yol aldım İnsan zaten ölmüş olana sağlık sıhhat sorar mı Ben bunaldım isyanımı bastıran bir kural mı Boyunduruklar yükümüz miğdemizde bulantı Hep suratsız moralsiz hayattan da uzaktık Bende sustum en sonunda güldüğüm görülmemiş Sorun nedir sorun benim sorunlarım çözülmemiş Ve kederi günüme düğümledim sabahın beşindeyim Ben ileri doğru bakmıyorum toprağın peşindeyim Bizi yakan acı pişirecek elbette yüreği O gün hayatımı mahvette göreyim Bedeli ödenen her yara için İnan suratına uzun uzun bakıp tüküreceğim Görüp üzüleceğim sanma Geriye dönemem asla Deliye dönerim en fazla Buna alışığım zaten hep deliydim Hayat çok saçma