Be hey zaman, nerede insaniyetin?
Sana takık şimdi beynim alır benden diyeti
Uykusuzluk hayatımın soluk renkli marifeti
Nerede akşam olsa sabah kalır yetim
Sen riyakâra dünya ver ister o cenneti
Pıhtılaşan gözyaşımda hazinen değer bilmedin
Benim ellerimde şekil bulur bir çocuk öfkesi
Kesik nefesim, yine dudak büktü kesin
Mantıkla doyan bünyenin kalbinde zaafiyet var
Aslı astarından ağır geldi afiyet
Sayfiyelerden çıkıp yere yatsaydı huzurum
Ben alt ederdim, nefes nefes bulurdum kusuru
Kin ola mertebemde göz bıraksın
Alçak irtifada kartal uçar sen bakarsın
Dene bi’ gözlerimle bakmayı senden bıkarsın
Elem bugün davetim buyur bir gün çıkarsın
Dilimin katli vacip, bugün yolculuk uzun
Bu ıssızla yerim yok, bugün yolculuk uzun
Gidecek bi’ son yok, bugün yolculuk uzun
Namağlup cümleler var, bugün yolculuk uzun
Ayaklarım sendeliyor, bugün yolculuk uzun
Öfkem beni zaptediyor, bugün yolculuk uzun
Görsen beni ben değilim, bugün yolculuk uzun
Yolculuğum bitmedi hiç bitmiyor!