Ben ağlamam, gökyüzünün gözyaşlarını alırım arkama
Birileri seni anarken duymuş beni, bunlar hep safsata
Düşlerimizi yaktığımız görülmedi, gömüverdik tastamam
Sen farkında değildin, bendim düştüğümde sana yaslanan
Yüzyıllık nöbette gibiyim beklemenin büyüsüne aldanan
"Belki boşuna" diyecekler, gelmeyecek bunlar hiçbir anlama
Çınlıyoken şu kulaklarımda bol yankılı, şekerli kahkahan
Şarkıların zehirli ilüzyonunda tesellileri harcamam
Hâlim yok kalbimin kabul ettiğini bi' çırpıda atmaya
Omzumun hizasında gözlerin var, gerek yok ileriye bakmaya
Nasıl da heves eder insan bazı denizlere sonsuz batmaya
Umutsuz kalmaya, suratını asmaya
Kollarını kavuşturan çaresizlik yayılmış anlara
Her taraftan bir sızı saldırıyor dağlara
Zihninin dehlizlerine kazınmış bi' kavga var
Yosun olsan sarılırdın taşlara
Gözlerimin uçurumuna süzülüyor arsız duman
Felaketin ansız yutar, yok elimi tutan
Yak sigaranı, göğsümüzün içine dolsun zaman
Balzamin açsın şu an, kabul mü duam?