Tecahül-ü Arif

Adaletsiz bir gece sızmış kalbime aşkın rengi Soramadım rüyalarıma dün sabah kaçtı gitti Yakalayamadım hayatı neresinde lan bunun ipi ? Pek hüzündür sorma yahu ölümün ani gelişi Kalabalığın tam ortasında eller uzanır boynuma Bir suçlu kimi bulursa insan bayılır sorguya Damla damla akan terdir giydiğimiz hüküm hayatta Tek kalemde marifettir bir cümledeki çok mana Sonunda hızla çekti mantık asi düşünen vicdan fişini Çabuk topla toparlan ! Yok bu yolun kıvanca gidişi Deli etmeye yeter seni insanların diklenişi E hadi sil gözlerini ağlamak sayılmaz iyi Siyah gitarla bir tarafta matem çalar periler Onların hüznü dünyaki insandır denilen Önce dinledim bu hüznü sonra kalemi kağıda aldım Satır satır bir sayfada kendi cümlemi kazdım Bitti, yaştı, yolumuz telaştı Umut benden kaçtı zaten olamazdı aşkı Karamsar bir adamın duygularıdır tacı Sen bunu anlayamazsın ayrıca mantığın şaşı ! Bariz dil, bu vaiz dil El-arif dil, e lazım bil Ruhum bence tecahül-ü arif E lazım bil, el-arif dil. Bu vaiz dil, bariz dil Ruhum bence tecahül-ü arif
Tam sözler hesap ile erişilebilir 54 000+ söz reklamsız. Erişim için kayıt ol