Bildiğin, gördüğün, sezdiğin kendini baştan başa ezdiğin günlerin oldu
Ağladığın, güldüğün saygını silen sevgilin oldu
Tüm gücü toplayıp koştuğun yolların oldu ki küstüğün her şeye kızıp
Bir kalemde bağırarak kustuğun dostların oldu
Onu bulamadın belki fark edemedin demiştir sana hayat
Kalıp duramadın, belki soramadın adını cesaretin bayat
Ruh esareti kaçmakta bulur, asıl iş diremekte olur hep
Gözlerin mağrur seyri derin başın el arasında ağrın derin
Kimine göre de pahalı belki boş kağıt üzerine yazılanların hazı
Görülebilir, ellerimle çalacağım bu tarzdaki dramatik sazı
Ben beşik içinde kundakta bebek, şiir içindeki manalı dize
Demir alır gemi ağır ağır, ay gökyüzündeyken acını bağır
Şimdilerde güne aheste başlıyorum hep masamda bir bardak çay
Manzarama eşlik ederken yüzümde asık bir ifade geçmişe pay
İnsanlar caddelerde karınca gibi gezerken üzülüyorum yalnızlığıma
Ben çoğul olamıyorum bu bunaltan suskunluğuma
Bırak biraz bana senden geçmiyor bak zaman
Soğuk, sessiz, ıssız bak her taraf
Asla yalnızlık değil ihtiyaç
Kayboldum