Şerefine, içiyorum şerefine
Sus sus şerefine
Sessizliğin peşine düş
Düş edebinle yakamdan, dön evine
Erir yaşama hevesim elinde parafin
Giderim ölüme koşar adım, o taraf iyi
Omzuma yük bu yüzden
Hep salaş giyip dolaşıyorum içindeki dar sokaklarda telaş gibi
Para falan değil, derdim rahat nefes alabilmek
Yara falan değil, ruha bağlı zincirin ilmek
Bildiğim her şeyi unutmaktı sanırım seni bilmek
Senden gitmeyi istemеmin tek sebebi kеndime gelmek
Sanırım senin için bu ikilemdeki ben adi
Çok güçlüydüm ben yalnızken bu bariz, farazi değil
Terk ediyor neden aklım başımı hep arazi
Bu zihinde anarşi yaratıp, eder zamanımı zai
Şerefine, içiyorum şerefine
Sus sus şerefine
Sessizliğin peşine düş
Düş edebinle yakamdan, dön evine