Verse 1:
Yastığıma değmiyor be kaç gecedir başım
Aga kurduğumuz hayallere de yaslamışım başı
Yürü gönlüm gidelim be topla tarağı tası
Aşkın kasvetin doruklarında tek başına kalsın
Yolumuz Umman'a dır sıkı giyin bak üşütme
İhanetini sallıyorum beynimde ki beşikte
Şehrimi hüzüne boğdum sen de yoksun içinde
Zaten, ne acı unutmak vites 5'te sevipte
Aşüfte sevdaların başkenti sensin
Ben denedim beceremedim gel kolaysa sen sil
Bu defa kulaçı bilerek Longaz'a attım ilk kez
Kıyılarından çekildim Palamar'ını git kes
Yaşatmayacak, kurtul kangrenli koldan
Eğer ki seveni bir kez dahi memnun etseydi sonlar
Eminim en çok ben mutlu olurdum neden diye sorma
Çünkü içimde milyonlarca son var!
Nakarat:
Aşk adamı inletir
Dert adamı söyletir
Sayende oldum dertli
Derdim benim
İnsan kendini unutur
Yandıkça yanar kor olur
Ateşsiz yaktın beni
Derdim benim..