{Intro]
Sesim olman lazım!
{Verse 1]
Farz et bu benim son şarkım
Hiç bu denli başıboş olabileceğini düşünmezdim vicdanın
Gözüme renk verme! Bu kez atarlıyım. Nefesim ensende!
Sabrı taşırmak için bu vakit erken ve geç gelme yahut gelmeyeceğini bildir evvelden
Özenle yetiştirdim, umut büyüttüm!
Sevmeyeceğini bildiğim halde kör kütük severkеn. Tecrübelerdеn bir kadeh içerdin
Kafayı bulur, sapıtır acı çekerdin hep. Bana çatar, bana kızar ama dönerdin
Ben de gülerdim. Ölmek hüner ya hani. Beni de bekleseydin ardından gelirdim. İçime sinerdim
Beraber intiharlar koklardık. Tepki beklerdin… Vekil olman lazımdı!
Sesim olman lazım. Utanırım, düğümlenir dilim konuşamam. Susar, gücenirim
Kafa tutarsam ezilirim. Lafa tut gecikirim…
Duyman lazım. Bağıramam, üfleyemem nefesimi suratına
Uyuyamam. İçimdekine sarılıp çığlık çığlığa kalırım bir başıma
{Verse 2]
Bir yaşıma daha girdim. Bunun önemi yok
Ay yıla, yıl güne bakıp demleniyor. Kalp atmıyor eskisi gibi
Yaşamak tam tersine vermiyor keyif
Hayat dediğin uzun metraj film ama geçer vakit bitmez sanıp deli gibi dolanırız etrafta
Çatarız etrafa pahalı silahlarla gösteriş yapıp. Bana bir mektup atın. İçine sevgi katın
Nefreti satır aralarına sıkıştırın. Belki bunu da fark etmem. Yine biz eskisi gibi dost kalırız telaş etmem
Özürlü devamsızlık sınıfta bırakadursun isteğimi. Bütün benliğimi çaldı zevkler
Ben büyümemişim. Zamanla çocuklaşmışım. Sesim olman lazımdı!