{Verse 1]
Gölgene sığınıp örttüm kusurlarımı
Masumluğun süt beyazı
Payıma düşen gün ışığını kalkan gibi çarpa çarpa kırdın
Sağ salim geceyi gördüm
Göze perde çekildi, ay’a döndüm
‘Gel içini dök’ dedi dolunay
Tek şart; sarkmamalıymışım sabaha
Sarktım sabaha. Düşman çatlatıyorum
Ama korkuyorum da bir yandan akşam gecikir diye
Suratıma dikilen o gözler yüzünden öfkeme yenilirim diye
Bu korku bana zindan
Seni aratıyor her gölge
İnsan pislik, insan pişkin
Kendine bakmadan beni yargılıyor!
{Bridge]
Hepimiz mahkumuz
Gözümüzü açtık sahte, yalan dünyaya
Bizi hapsetti pembe rüyalarında
Kimi gerçeği gördü
Kimi çıkmaza saptı yolundan
Ondan başka doğru hiç bir yol yok!
Ne yazık ki, ne yazık…
Hep bir gerеkçemiz var
Medet umduk gümüş, altından
Uyanıp yalanı tеrk etmek var
Ama ademoğlu kör oldu gerçeklere göz yummaktan!