Kaç sene maruz kafeste bekler
Bendime dur dedi kalbim tekler
Etek altından görünen duygularına malzeme olmuş seni bekler
Verdiğin hiç bir söz aklımdan çıkmadı gecelere gömdüm seni
Uyumak ya da ağlamamak aklıma bile gelmedi saldım kendimi
Gururu kaybetmek ya da hazine misali gömmek kumsala
Deryalara bakamamak ve perdeleri çekmek yarınlara
Zamanı mührümü vurdum toz kalkar gönlümden derinlerimden
Mabedim ellerin açık kim sana sevgilerimi gönderdim birden
Çek vur beni beynimi dağıt elimine olsun yok sana dostluk benden
Şarap misali gırla bir masum bu boğazla ruhumu kalsın gövdem
Kalpten sana pankartlar nefret duygusu evcil hayvanım olsun
Ot ciğerlerime duman alıp aklımı alsın beynim, kafa bulsun
Dünya karalara buladı bir tablo ve zırhım delik deşik savaş alanı
Bilincim meydan muharebe senden, ikinci başkalarından yaralı
Azrail'in selamı var ancak yakın zamanda suallere konacak
Şimdilerde biraz hastayım abla, bedenimi zindana soktu o alçak