Ah, zamanda yolculuk zararla son bulur, azarla korkunu
Bir mektuptur kalan masanda bulduğun
Yazında soluduğum, kışında nefessizim aniden
O an belirdi gökyüzünde sert kobalttan maviler
Anlat, teban ile eskiyen çocukluğuna ayarsın
Umutların yok, göz yaşlarına merdiven dayarsın
Manasız belirsiz hatıralar diş geçirdi etime
Boş vermişlik iyiden iyiye hasar verdi bütün gücüme
Çok küçükken öcüler ağlatırdı, şimdi pembeleşti
Var olmanın gereksizliğiyle iyice ötekileştim
Tam yirmi beş yıl eşlik etti karanlık aydınlık ağı
Aydınlık terk etti, bak karanlıkla var kan bağım
Bir defter, bin ağıt; insan ettеn, dil ağır
Tek sebeptеn yazar eller, gel küfret de bağır
Sanki sağır hayat; duymuyor, kalleş bana bayağı
Sokaklar bu serseriyi yakın tanır, açık yaka—
Hayalin yeri yok, zamanı sar, ellerimden kayıp gidiyor
Bu diyar beni geriyo', bugünümü mahkum ediyo-o-o'
Hayalin yeri yok, zamanı sar, ellerimden kayıp gidiyor
Bu diyar beni geriyo', bugünümü mahkum ediyo-o-o'