Toprağa düşmedi yağmurlar
Yine tüm sevinçlerim mağdurlar
Dünya sahnesi dik duruş ister
Tebessümlerim kamburlar
Katladı sevgiyi raflara koydu
Kırıldı, kalbine saplanan oydu
Naftalin koktu yalnızlıklar
Yalnızlık bile kendine doydu
Bilindi aklım savunmasız
Tabii kırıldı hevesin kaburgası
Dedi, boşver dünya omurgasız
Kimi sevmezsen yine onunlasın
Balkon demirine asıldı bedenim
İnsanları sevmeyi denedim
Baktım birileri kazanmak istiyor
Hiç düşünmeden kendimi eledim
Denedim kaybedip azalmayı
Ya da birazcık olsun haz almayı
Mutlu bir insanı baz almayı
Sizi kaybedip aklımı kazanmayı
İsmimiz neydi bilinmesin
Kimsе bilmiyor kiminlesin
Kendini kendinе büyük görensin
Dilsizlerin mi dilindesin?
Midem kaldıran insan küspesi
Yıldızların akşama küsmesi
Sorun değil sen gündüzsen
Seni üzmez gökten yıldız düşmesi
Kafam bozuktu, onların kalbi
Ömrünüz bir gün bitmiyor sanki
Sizlere nefret besliyorum
Çok büyüse de yemeğini kesmiyorum