Sabahın körü, bugün hayatının en kötü günü
Alıştırdılar artık, ediyo' buna da şükür
Arıyo' yandığı günü, hatırlanır belki kalırsa külü
Sebebi kim? Bilmese de her uyandığında basıyo' bi' küfür
En çokta kendine kızgın, hiçbi' suçu olmasa bile
Yaşar hayatı olduğundan hızlı, bakmak zorunda çünkü annesine
Gözü çok yüksekte olmasa bile sığmaz hayat bi' deponun içine
Çok erken öğrenir hırsı, baksana kaderin işine
Ne iş ne okul, bi' türlü insan sayılamadı hiçbirinde
Belki bi' kurtuluş vardı ama kıyafeti uymadı öğretmenlerine
Tanısa da insanları sadece korkuyu gördü yüzlerinde
Zaten erken ölücekti yaşasaydı dizlerinin üzerinde
Girdi daha yeni on üçüne, büyüdükçe kapandı içine
Babası beş yıldır hapis, henüz çok sene var eve dönüşüne
Hak ettiği bu değildi ama güvendi adalete kısa bi' süre
Sandığı bu değildi, o da kendi düştü hakkı olanın peşine
Yaklaştıkça insanlara anladı ki bütün gördükleri yalan
Yaslandı duvara, dedi "Ben yandıysam onlar da yanar o zaman"
Artık kontrolünün dışında bi' öfke bütün bedenini saran
Sonra başladı bi' kavga sabahtan geceye varan