Dokunma Yanarsın

Çocukluğum çıraklıkta geçti; kir, pas içinde Gençliğim korsan yürüyüşlerde, eylemlerde Hapse erken düştüm, copla erken tanıştım Küçük voltalardan bıktım, usandım Şimdi uçsuz bucaksız ovalarda Adımlarımı saymadan Geriye dönüp bakmadan, usanmadan, bıkmadan Deli taylar gibi koşmak istiyorum Ve görüyorsun ki aşkı beceremiyorum Beni kendi halime bırak yavrucum Ben yolumu nasıl olsa bulurum Upuzun cayırlarda yalınayak koşmak istiyorum Saçlarım rüzgâra konuk, yüzüm dağlara dönük Göğsümün çeperini ölümle sınayan esaret Ve yüreğimi yararcasına, ve yüreğimi yararcasına zorlayan cesaret Kıyasıya vurşsun, vuruşsun istiyorum Koşmak, koşmak istiyorum sevgilim, koşmak istiyorum Dönemezsem beni affet Kıyasıya vursun, vursun istiyorum Koşmak istiyorum sevgilim, koşmak, koşmak Dönemezsem beni affet Firarilerin uzmanı olmuşum Bütün istasyonlarda afişim durur Beni bir çocuk bile vurur Dokunma bana, fişlenirsin! Dokunma bana, ellerin tutuşur! Dokunma bana, çıldırırsın! Dokunma bana, sen de yanarsın!