Şimdi saat sensizliğin ertesi
Yıldız dolmuş, gökyüzü ay-aydın
Şimdi saat sensizliğin ertesi
Yıldız dolmuş, gökyüzü ay-aydın
Avutulmuş çocuklar çoktan sustu
Avutulmuş çocuklar çoktan sustu
Bir ben, bir ben kaldım tenhasında
Gecenin, avutulmamış ben
Bir ben, bir ben kaldım tenhasında
Gecenin, avutulmamış ben
Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim
Ki bu yaşlar utangaç boynunun kolyesi olsun
Bu da benim sana, bu da benim sana ayrılırken hediyem olsun
Soytarılık etmeden güldürebilmek seni
Ekmek çalmadan doyurabilmek
Ve haksızlık etmeden doğan güneşe
Bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi
Mülteci isteklerim oldu ara sıra, biliyorsun
Şimdi iyi niyetlerimi bir bir yargılayıp asıyorum
Bu son olsun, son olsun