Hani fâni bu hayat, ümit bağlayamam
Olmadı diye oturup ağlayamam
Gönlü geniş olan sükûtu öğrensin
Sevgimi yok yere ele bağlayamam
"Gelir mi?" diye hayâllere sığınamam
Kemâle eren kendinden versin
Sevdim, kaç kere bilemem
Yaşadım, yok inkâr edemem
Bıktım, sen'le baş edemem ben
Zaman öyle de geçiyor
Hayat böyle de bitiyor
Ama umudum cennetten
Ben dalkavuk olanı hizaya getiremem
Sorma bana, ben görünmezi göremem
Merak eden kendine yönelsin
Boş yere kimseyi oyalayıp, üzemem
Geçici şeylere heves edip, üzülemem
Fikrim hevesimi alt etsin