Siyahlar içinde boğulan birisiyim
Siyah, kıyafet değil düşüncelerim
Durmuyor ki büyük bir tehlike olduğunu söylemeyi
Söylesene, ben ne edeyim
"Bu Hâlimiz"in düzeleceğine dair bir umut kırıntısı
Aramaktayım, belki duyabilirim bir kere bile gıcırcıtısını
Sürekli diyip duruyoruz "Olsun hayırlısı!"
Ne zamana kadar sürecek bu yanlış algı?
Kararıyorum, farkında değilim, beter oluyorum
Her saniye deliriyorum, her saniye çıldırıyorum
Neden sürekli itikâfa giriyorum?
Hiçbir işe yaramadığını da biliyorum
Cenaze evi ya da hapis gibi
Sanki ölüyorum ruhum duymuyor, yok haberim
Kabul etmem gerekir bazı şeyleri
Mesela o büyük tehlikeleri
Bir kurtarıcı mesaj arayışı eski kelâmlarımdan
Bana yardım edin, kurtarın beni bu zindandan
Pişmanlık çeken damlalar damlıyor çatıdan
Manzaraya bakıp kurtuluşun hayalini kurarlar