Kaydı avuçlarımdan mutluluk, sebeplerim kum oldu
Ben karanlığın kahramanı ışıklarına vuruldum
Yitirdiğim her saniye umudumdu
Benim her doğum günüm genelde intihara kuruldu
Sonunda içmekten yoruldum ve düştüm
Herkes kendi payını içti zehirler bölüştük
Kalbimiz atıyordu ama beyinler ölmüştü
Farklı muhitlerde dolaşırken eve dönmek güçtü
Son 35 liramdı
Nalet ettim içtim
Hayatın bütün kahpeliğine nalet ettim içtim
Son 35 liramdı bugün aç karnıma içtim
Şansıma küfür ettim
Şuursuzca içtim
Ağlatıyor bir taraftan bi' taraftan güldürüp
Düşündüm de Furkan mutlu pazar günü gördü mü?
Akıllarda karmaşadır kaza gibi öldüğüm
Hiç olmadı mı uykudayken cenazeni gördüğün?
Zamansız yakalandım kalabalığına
Bugün küstü kollarım sımsıkı saramadığıma
Artık kesin sonuç getirdim yarasın diye, kaldırılan kadehlerin hiçbir boka yaramadığına
Bunu bugün anlayabildim
Doldu kızıl gözlerim
Gönlümün tozlu mahpusunda yattı bütün sözlerim
Son 35 liram gibiydi gülümseyen gözleri
Ner'de 35 plaka görsem seni özlerim
Bu hayat fazlasıyla sıktırıyor dişlerimi
Ağır yakarışlar parçalıyor ses telimi
Bakışlarımdan anlıyor yıkık dökük hislerimi
Bana beni soranlara direkt seni gösteririm
Direkt seni gösteririm
Bana beni soranlara direkt seni gösteririm
Direkt seni gösteririm