Tensizlik içime işledi
Ne görüyorum sanki bir seri cinayeti
Kaldırın, kaldır yukarı
Aşağıdan baktığın kartondaki tanrıların silüeti
Gülümsüyor elinde çelikten bumerang
Ucuna bağladığı tüm cesetleri toplamak, benim ödevim
Bu yüzden istediğini almalı ki artık zaman peşimden gelmesin
Bana prizmadan siyah bir renk düşer gibi
Madem öyle cennete de gölge düşmeli
Ben hariç burada üç dolu kitap var
Burası cennet üç ölü bir yaralı var
İşte anlıyor musun ağaçları
Kökünle nefes alırsan başın dipte olmalı
Toprakta açılan gözüm tek gördüğüm manzara
Bir solucan еlinde meyve dolu kumbara
Katillеr de değişir parçaladığı vücutlarda
Çürüyen bir buruna mars kokusu dolmasa
Boğ onu da bir öncekinin parmaklarıyla
Ben hariç herkes suçsuz boyun bağında
Kapalı tut beni bir zindanın içinde
Çıkmak namümkün saat gecenin ta dörtü
İdamdan önce kulağa fısılda her şeyi
Duymak namümkün olanlarsa daha dündü
Unutalım hepsini
Elinde o leke yok gibi, öyle davranalım
Onların olmadığı gibisin
Onlardan başka, onlardan daha sert
Düşüncelerini duyma, istenilen ol, geriye yürü
Onların olmadığı gibisin
Onlardan başka, onlardan başka