Araftasın

[Verse 1] İnsanlar anlamadığından anlatırım kağıtlara Kulak verin ölen zihinlere yakılan ağıtlara Hislerden daha değerli beş liralık kağıt para Ölen 17lik çocuk geçmiyorken kayıtlara Karıştık kayıplara alıştık ayıplara Gülebilir mi çocuklar bu dünyada yarınlara? Sinirliyim sade değilim asla hayıflanan Psikoloğa vermem gereken para olurken kayıt param Güzel günler eski biçimsiz bir dünümdü Hastane koridorunda yattığım ansa benim için dönümdü İnsanoğlu ölümlü Ölen çocuklar da bu günleri görür mü? Onlar da büyür mü? Onlarla büyürdü bak Benim de hayallerim Onlar gidince onlarla öldü Kimler mi gördü? Hepsi gördü lakin sanırım hepsi kördü Etki tepki yazdırdı yeni bi' dörtlük Bana Kimse yokken penceremde Psikolojimi resmederim ben de kelimelerle Deli beden be Beni bi derde sürüklemeden durmaz Kurnaz hepsi tepsi tepsi hayat sana sunmaz Hayat sana sunmaz [Nakarat] Kafam benim asıl hasım Toplandı tarak tasım Gitmek ve kalmak Hangi taraftasın? Araftasın sen Araftasın sen Araftasın sen Araftasın [Verse 2] Sıkılmam ki etmekten insanlara veda Sabrımı sınarlar gene de derim devam Bıktım ki etmiyorum kelam ne var? Sosyopatlık kronik oldu selam Bile vermiyorum kimseye devam Bu durum mu reva bana? Süremedim sefa her daim cefa Her halim vefat etmek üzere Bu halim tezat kes at kafanı derler İşlerim misali kesat Bana kafamı soğukkanlı anlar üşüttü Sanırım anlar diye düşündüm Düşümdü güzel günler Derim ki artık düzel günler Üzer günler günden güne İronik değil durum komik ben gülmem bile Doksanlarda doğan çocuk noksanlarla uğraşır Kafamın içi yıkamaya üşendiğim bir bulaşık Bu çok açık bu çok kaçık kafamdan Kaçıp gitmek isterim düş kalesinden bir sur açıp Lanet bir yerdeyim istediğim gibi gitmiyor Psikolojik problemler ve seçtiğim riskli yol Ruhum bedenimden ayrılmak istiyor Bu güruhun temelinden ayrıldım izliyor Hepsi [Nakarat] Kafam benim asıl hasım Toplandı tarak tasım Gitmek ve kalmak Hangi taraftasın? Araftasın sen Araftasın sen Araftasın sen Araftasın